Hoe gaat het nu met Nicole en Manuel uit Ik Vertrek? Na alle zorgen staat hun droom op Bonaire er echt

Let op: deze update hoort bij de herhaling van 6 en 7 mei 2026.

In 2023 zien we hoe Nicole en Manuel in anderhalf jaar tijd een gastenverblijf, woonhuis en kapsalon op Bonaire uit de grond willen stampen. Dat gaat allesbehalve vanzelf.

De bouw is zwaar, de druk loopt op en ook Manuels gezondheid blijft een punt van zorg. Heeft het eiland hen anno 2026 gebracht waar ze op hoopten?

Update 2026: Bed en Brood Bonaire - Kralendijk

Inmiddels kunnen we zeggen: ja, er staat echt iets. We verhuren nu vijf accommodaties op Bonaire. Na de uitzending in 2023 hebben we zelfs nog twee studio’s bijgebouwd, allebei met zeezicht en volledig uitgerust. Al het harde werken is dus niet voor niets geweest.

Daar bleef het niet bij. In 2025 zijn we ook begonnen aan een groot nieuw project: een zwembad van twaalf meter lang. Dat hebben we grotendeels zelf gebouwd. Manuel startte ermee in februari 2025. Alleen bij het storten van het beton kregen we hulp, verder hebben we bijna alles zelf gedaan.

Hard werken, hard genieten

Terwijl Manuel zich op het zwembad stortte, kon ik me meer richten op mijn werk. Ik knip en kleur klanten, doe de schoonmaak van de accommodaties en probeer daarnaast ook tijd vrij te maken voor wandelen met de honden, mountainbiken en hardlopen. Dat is hier ook ons leven geworden: hard werken, maar ook genieten van de plek waar we wonen.

Toen het beton eenmaal goed was uitgehard, zijn we samen verdergegaan met de afwerking van het zwembad. Tegels plakken, bloemenmozaïeken maken op de bodem, voegen… het was een enorme klus. En eerlijk: het leverde ook stress op.

Ik heb meer dan eens geroepen dat we dit nooit meer zouden doen. Maar toen het zwembad in de herfst van 2025 klaar was, waren we vooral trots.

Deze plek blijft bijzonder

Wat we nog steeds elke dag voelen, is hoe bijzonder deze plek is. De rust, het uitzicht op zee en de reacties van onze gasten als ze aankomen. Vanaf de zandweg zie je ons huis en het zwembad niet eens liggen, dus het is echt een verrassing als mensen ineens op de klif staan en dat uitzicht zien. Dat moment blijft mooi.

Ook privé veranderde er veel

Ook in 2024 waren we nog volop aan het bouwen. Toen waren we bezig met de afwerking van de laatste kamers en ontvingen we ondertussen al onze eerste gasten. In die periode veranderde er privé ook veel. We moesten afscheid nemen van onze honden Kayla en Lars, wat vooral voor mij heel verdrietig was.

Tegelijk kwamen er ook weer nieuwe honden in ons leven: naast Gio kregen we er Madu en Xsara bij. Heel gezellig, maar ook pittig. We waren het opvoeden duidelijk een beetje verleerd.

Wat we in die tijd ook merkten: Bonaire voelde steeds meer als thuis, maar we misten Nederland en onze dierbaren nog steeds. Even langs kunnen gaan, er voor iemand zijn of gewoon je hart luchten, dat blijft op afstand lastig.

Nieuwe plannen liggen al klaar

Stilzitten doen we nog steeds niet. We wachten nu op vergunningen voor een kapsalon en voor nog een huis. Daarvoor hebben we de kavel naast ons al gekocht. De plannen liggen klaar, het hout voor de buitenkant ligt al op ons terrein en zelfs een deel van de inrichting staat al in huis. Zodra we groen licht krijgen, willen we meteen aan de slag.

Hoe gaat het nu?

We leiden hier een rijk leven. Dat heeft tijd gekost, want er zijn genoeg momenten geweest waarop we twijfelden en dachten: waar zijn we aan begonnen? Maar opgeven was voor ons geen optie.

Als we nu terugkijken, heeft Bonaire ons veel gebracht. We kwamen hier niet alleen voor een bouwproject, maar ook voor een ander leven, met meer rust en ruimte. Met de kennis van nu zouden we sommige keuzes anders maken, maar spijt hebben we niet.

Juist omdat gezondheid voor ons altijd een belangrijk punt is geweest, voelt het extra waardevol dat we nu kunnen zeggen: onze droom staat er echt.

Het is geen 9-tot-5-baan en dat zal het ook nooit worden. Maar de balans die we hier hebben gevonden door dit avontuur is voor ons heel waardevol. Tegen mensen die twijfelen, zeggen we dan ook: doe het. Het ergste wat er kan gebeuren is dat het niet lukt en dat je teruggaat naar waar je vandaan komt.

Maar dan ben je wel een bijzondere ervaring rijker en is je rugzak en je hart gevuld met iets wat maar weinig mensen durven en doen.

Nicole en Manuel