Hoe gaat het nu met Bram en Claudia uit Ik Vertrek in Griekenland? ‘Ons leven is echt veranderd’

Let op: dit artikel hoort bij de uitzending van 22 mei 2026

In Ik Vertrek zagen we hoe Bram en Claudia hun leven tussen de Twentse eikenbomen achterlieten voor een nieuw begin tussen de Griekse olijfbomen. Ondanks een steeds krapper budget, de cultuurverschillen en een naderende bosbrand bouwden ze gestaag door aan hun droom. Hoe gaat het nu met het stel?

‘Dit is precies waarvoor we het gedaan hebben’

Het gaat heel goed met ons. Ons eerste seizoen is gestart en het is ontzettend leuk om enthousiaste reacties te krijgen. We genieten ervan als onze gasten het naar hun zin hebben. Soms kijken we elkaar even aan en weten we: dit is precies waar we het voor gedaan hebben.

Samen verzorgen we het ontbijt, waarbij ieder zijn eigen taak heeft. We hebben ontdekt dat we dit erg leuk vinden en bedenken steeds nieuwe manieren om het nog specialer te maken. 

Ook hebben we de terrassen aangelegd, het buitenschilderwerk afgerond, schaduwdoeken opgehangen en de tuin verder aangelegd. 

De boekingen lopen goed. We hebben dit seizoen eigenlijk elke maand een aantal reserveringen. We merken dat onze bekendheid groeit en steeds meer mensen ons weten te vinden.

Mislukte olijfoogst

Helaas is de olijfoogst afgelopen winter door een hevige storm verloren gegaan. Dat was een flinke tegenslag: we liepen niet alleen onze eigen olijfolie mis, maar moesten ook zo’n honderd bomen snoeien. Het was een grote klus, maar we hebben er veel van geleerd.

Bram is inmiddels officieel erkend als farmer en we hebben een organisatie gevonden die onze olijfolie kan transporteren. Voor komend seizoen hebben we hoge verwachtingen van de oogst en hopen we onze olijfolie onder eigen naam te kunnen aanbieden.

Leven in de camper

We slapen op dit moment nog in onze camper, wat voor ons nog steeds prima is. We hebben al een buitenkeuken gerealiseerd en zijn nu bezig met de bouw van onze eigen badkamer en slaapkamer.

Verder hebben we nog genoeg plannen. Zo willen we bij de steenoven een loungebank maken en een overdekt gedeelte in de tuin creëren waar gasten kunnen samenkomen. Ook willen we graag een moestuin en kippen.

Omgaan met bosbranden

De bosbrand was voor ons een intense ervaring. We hadden de impact hiervan niet goed ingeschat en hebben moeten leren daar op een goede manier mee om te gaan.

We zitten nu in een meldingssysteem dat precies aangeeft wanneer er risico is en of we moeten vertrekken. Dat geeft ons vertrouwen dat we op tijd kunnen handelen als dat nodig is.

Het rustige Griekse leven

Ook het Griekse leven bevalt ons erg goed. Het tempo ligt hier lager en mensen nemen echt de tijd voor elkaar. De Grieken zijn vriendelijk en behulpzaam. Wat wij heel fijn vinden is dat mensen hier gewoon spontaan langskomen.

In het begin waren de cultuurverschillen even wennen, maar inmiddels hebben we geleerd om dingen meer los te laten. Niet alles gaat zoals je gewend bent, maar juist dat maakt het leven hier bijzonder. Het gaat zoals het gaat: ‘ziga, ziga’, zoals de Grieken zeggen. En dat is precies hoe we het hier inmiddels zelf ook beleven.

Ons leven is echt veranderd; we staan veel meer stil bij wat de dag brengt. De natuur speelt daarin een grote rol: elk jaargetijde heeft iets bijzonders.

Sociale contacten en Griekse les

We voelen ons hier thuis, al speelt ons leven zich voorlopig nog vooral af in onze directe omgeving. We zouden graag nog meer tijd investeren in sociale contacten en willen ook starten met Griekse les. Hopelijk ontstaat daar na ons eerste verhuurseizoen meer ruimte voor.

Tijdens de verbouwing hebben we bewust veel lokaal ingekocht en ook nu halen we ons brood, groente en fruit zoveel mogelijk bij lokale ondernemers. Op die manier leren we steeds meer mensen kennen, en dat voelt heel goed.

Familie en vrienden 

Het gemis van vrienden en familie is lastig, vooral op belangrijke momenten. Tegelijkertijd is het extra bijzonder als vrienden en familie langskomen. We genieten dan intens van de tijd samen. 

Claudia’s dochter Lisa is inmiddels twee keer hier geweest en in het najaar kwam onze kleinzoon Teun, samen met zijn ouders Lisa en Patrick en zijn tante Anne. Teun heeft opa zelfs nog geholpen in de olijfboomgaard.

Toen onze kleinzoon Jack werd geboren, is Claudia voor een paar dagen naar Nederland gevlogen. Ik wilde hem, en natuurlijk ook mijn zoon Stef en zijn vrouw Kelly, gewoon zien en knuffelen.

Trots en dankbaar

De weg hiernaartoe was soms een uitdaging, maar het is ons steeds weer gelukt om oplossingen te vinden. Daar zijn we trots op. We hebben onze draai gevonden en genieten elke dag van wat we hebben opgebouwd.